شعری که در آن زندگی جریان داره

دکتر حمید مصدق:

تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه



سیب را دزدیدم



باغبان از پی من تند دوید سیب را در دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه



سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک



و تو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان



می دهد آزارم



و من اندیشه کنان، غرق در این پندارم

که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت؟!!!!!!!



جوابی دندان شکن از فروغ فرخزاد :(خیلی قشنگه حتما بخونینش )



من به تو خندیدم چون که می دانستم،تو به چه دلهره از باغچه همسایه



سیب را دزدیدی



باغبان از پی تو تند دوید و نمی دانستی آن باغبان ،پدر پیر من است



من به تو خندیدم تا که با خنده خود ، پاسخ عشق تو را ، خالصانه بدهم



بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و ....



سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک



دل من گفت برو ، چون نمی خواست به خاطر بسپارد گریه تلخ تو را



و من رفتم و هنوز، سالهاست که در ذهن من آرام آرام



حیرت و بغض تو تکرار کنان



می دهد آزارم



و من اندیشه کنان ، غرق در این پندارم

که چه می شد اگر باغچه خانه ی ما سیب نداشت؟!!!!!